آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع چگونه انجام می شود؟

آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع چگونه انجام می شود؟

آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع چگونه انجام می شود؟

نفوذ آب باران از اطراف پنجره ها، درزهای بین سنگ ها، محل اتصال مصالح و ترک های ایجاد شده در نمای ساختمان، مشکلی است که می تواند به مرور زمان باعث ایجاد لکه های رطوبتی، خرابی گچ و رنگ داخلی، آسیب به عایق ها و حتی فرسودگی بخش هایی از ساختمان شود. زمانی که این مشکلات در طبقات بالا یا قسمت های غیرقابل دسترس نما اتفاق می افتند، تعمیر و عایق کاری به تجهیزات و روش های تخصصی کار در ارتفاع نیاز دارد.

آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع با شناسایی مسیر نفوذ آب، آماده سازی سطح، انتخاب مواد مناسب و اجرای دقیق عایق در نقاط آسیب دیده انجام می شود. یکی از روش های کاربردی برای دسترسی به نمای ساختمان های مرتفع، استفاده از طناب و تجهیزات راپل است که در بسیاری از پروژه های مناسب، نیاز به نصب داربست را برطرف می کند.

البته پیش از شروع عملیات باید مشخص شود آب از کدام قسمت وارد ساختمان می شود. استفاده از چسب یا مواد عایق بدون تشخیص علت اصلی نشتی، ممکن است فقط ظاهر مشکل را برطرف کند و پس از بارندگی های بعدی دوباره شاهد نفوذ رطوبت باشیم.

09126119453

آب بندی نمای ساختمان چیست و چرا اهمیت دارد؟

آب بندی نما مجموعه اقداماتی است که با هدف جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت از سطح بیرونی ساختمان به داخل آن انجام می شود. در این عملیات، درزها، اتصالات، ترک ها، محل نصب پنجره ها و قسمت های آسیب دیده شناسایی و با مواد سازگار با نوع نما ترمیم می شوند.

نمای ساختمان به طور مداوم در معرض بارندگی، تابش خورشید، تغییرات دما، باد و آلودگی قرار دارد. این عوامل می توانند به مرور زمان باعث کاهش انعطاف پذیری درزگیرها، ایجاد ترک در پوشش ها و جدا شدن مواد آب بند از سطح شوند.

اهمیت اجرای صحیح این خدمات فقط به جلوگیری از خیس شدن دیوارهای داخلی محدود نیست. آب بندی اصولی می تواند مزایای زیر را به همراه داشته باشد:

  • جلوگیری از نفوذ آب باران به فضای داخلی ساختمان
  • کاهش احتمال ایجاد لکه های نم و شوره روی دیوارها
  • محافظت از مصالح و اتصالات نما در برابر رطوبت
  • کاهش آسیب به رنگ، گچ و پوشش های داخلی
  • جلوگیری از گسترش خرابی درزها و ترک های سطحی
  • کمک به افزایش دوام بخش های ترمیم شده نما

باید توجه داشت که آب بندی جایگزین تعمیرات سازه ای یا رفع مشکلات عمیق ساختمانی نیست. اگر نفوذ آب ناشی از ترک سازه ای، شکستگی جدی مصالح یا نقص سیستم تخلیه آب باشد، ابتدا باید علت اصلی بررسی و برطرف شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر به صفحه خدمات پیچ و رولپلاک در تهران مراجعه نمایید.

نشانه های نیاز ساختمان به آب بندی نما چیست؟

یکی از اشتباهات رایج این است که مالکان ساختمان تا زمان مشاهده نم شدید در فضای داخلی، برای بررسی وضعیت نما اقدامی انجام نمی دهند. در حالی که برخی نشانه ها از بیرون ساختمان قابل تشخیص هستند.

مهم ترین علائم عبارت اند از:

۱. ایجاد لکه های رطوبتی در اطراف پنجره ها: اگر پس از بارندگی، اطراف قاب پنجره یا زیر لبه های آن خیس می شود، ممکن است درز اتصال پنجره به نما خاصیت آب بندی خود را از دست داده باشد.

۲. ترک خوردگی در درزهای نما: ترک های بین سنگ ها، آجرها یا سایر مصالح می توانند مسیر ورود آب باشند. البته باید میان ترک سطحی و ترک ناشی از حرکت یا آسیب سازه ای تفاوت قائل شد.

۳. جدا شدن چسب یا مواد درزگیر قدیمی: درزگیری که ترک خورده، پوسته شده یا از سطح جدا شده است، دیگر نمی تواند عملکرد مناسبی داشته باشد.

۴. شوره زدگی و تغییر رنگ مصالح: باقی ماندن آثار سفید رنگ، لکه های تیره یا تغییر رنگ موضعی ممکن است نشانه وجود رطوبت باشد؛ هرچند برای تشخیص قطعی باید منبع آن بررسی شود.

۵. نفوذ آب از محل اتصال دو نوع مصالح: محل اتصال سنگ به فلز، شیشه به قاب یا پنجره به دیوار از نقاطی است که به دلیل تفاوت رفتار مصالح در برابر تغییرات دما، ممکن است به مرور زمان دچار نقص آب بندی شود.

نکته مهم این است که محل مشاهده نم در داخل ساختمان لزوما همان محل ورود آب از بیرون نیست. آب ممکن است در پشت نما حرکت کند و در فاصله ای دورتر از نقطه نفوذ اولیه ظاهر شود. بنابراین تشخیص مسیر نشتی اهمیت زیادی دارد.

پیشنهاد میکنیم مطالب صفحه نمونه کار پیچ و رولپلاک نما را از دست ندهید.

آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع با چه روش هایی انجام می شود؟

روش مناسب به جنس نما، نوع آسیب، عرض درز، میزان حرکت اتصالات و شرایط قرارگیری ساختمان بستگی دارد. نمی توان برای تمام نماها یک ماده یا روش ثابت در نظر گرفت.

آب بندی درزها با چسب های مخصوص نما

در بسیاری از ساختمان ها، نفوذ آب از محل اتصال قطعات نما، اطراف پنجره ها و درزهای انبساط اتفاق می افتد. در چنین شرایطی می توان از درزگیرهای الاستیک مخصوص نمای ساختمان استفاده کرد.

درزگیر پلی یورتان یکی از گزینه های مورد استفاده برای برخی اتصالات ساختمانی است. این مواد پس از اجرا انعطاف پذیری مناسبی دارند و می توانند حرکت محدود اتصالات را تحمل کنند. البته انتخاب محصول باید بر اساس سازگاری آن با سطح زیرکار، شرایط محیطی و مشخصات فنی تولیدکننده انجام شود.

مراحل کلی اجرای این روش عبارت اند از:

  • خارج کردن درزگیر قدیمی و مواد جدا شده
  • پاکسازی گرد و غبار و آلودگی از محل اتصال
  • بررسی وضعیت لبه های درز و زیرکار
  • نصب فوم پشت بند در صورت نیاز
  • اجرای پرایمر در صورت الزام دستورالعمل محصول
  • تزریق یکنواخت درزگیر و شکل دهی سطح آن

فوم پشت بند یا Backer Rod در درزهایی که عمق آنها زیاد است، می تواند به کنترل عمق درزگیر و جلوگیری از چسبندگی سه طرفه کمک کند. جزئیات اجرا باید با دستورالعمل فنی ماده انتخاب شده مطابقت داشته باشد.

استفاده از پوشش های عایق رطوبتی

در بعضی نماها، مشکل فقط به یک درز محدود نیست و بخش وسیع تری از سطح نیاز به محافظت در برابر رطوبت دارد. در این شرایط ممکن است پوشش های آب گریز یا عایق های رطوبتی مخصوص نما مورد استفاده قرار بگیرند.

برای مثال، برخی پوشش های آب گریز با کاهش جذب آب از سطح مصالح متخلخل، به محافظت نما کمک می کنند. با این حال، این مواد لزوما برای پر کردن ترک های فعال یا آب بندی درزهای متحرک مناسب نیستند.

پیش از انتخاب پوشش باید موارد زیر بررسی شوند:

  • جنس و میزان تخلخل مصالح
  • وضعیت رنگ و پوشش قبلی
  • میزان جذب آب سطح
  • وجود ترک یا درز باز
  • قابلیت تنفس بخار آب در سیستم انتخابی
  • مقاومت محصول در برابر اشعه فرابنفش و شرایط جوی

اجرای پوشش روی سطح آلوده، مرطوب یا پوسته شده ممکن است باعث کاهش چسبندگی و افت عملکرد شود.

ترمیم ترک ها و نقاط آسیب دیده نما

گاهی اوقات مسیر نفوذ آب از ترک های سطحی، بندهای فرسوده یا شکستگی بخشی از مصالح عبور می کند. در چنین شرایطی، ابتدا باید نوع آسیب مشخص شود.

ترک های غیرفعال و سطحی ممکن است با مواد ترمیمی سازگار با مصالح قابل اصلاح باشند؛ اما ترک هایی که در حال گسترش هستند یا احتمال ارتباط با حرکت سازه ای دارند، به بررسی تخصصی نیاز دارند.

همچنین اگر آب از پشت سنگ یا از محل اتصال قطعات نما وارد می شود، اجرای یک لایه چسب روی سطح بیرونی همیشه راه حل مناسبی نیست. ممکن است لازم باشد بخشی از نما بازبینی، قطعه آسیب دیده اصلاح یا مسیر هدایت آب ترمیم شود.

مراحل اجرای آب بندی نما با طناب چگونه است؟

در ساختمان های بلند، زمانی که دسترسی به نمای بیرونی با روش های معمول دشوار است، می توان از سیستم دسترسی با طناب استفاده کرد. در این روش، تکنسین با تجهیزات تخصصی به محل مورد نظر دسترسی پیدا می کند و عملیات آب بندی را در نقاط مورد نیاز انجام می دهد.

مراحل معمول اجرای پروژه به شرح زیر است:

مرحله اول: بازدید و شناسایی مسیر نفوذ آب

پیش از شروع کار، وضعیت ظاهری نما، درزها، اتصالات، پنجره ها و نقاط مشکوک بررسی می شود. هدف این مرحله تشخیص محل های آسیب دیده و تعیین روش مناسب ترمیم است.

در برخی پروژه ها، ممکن است بررسی از داخل ساختمان، مشاهده آثار رطوبت یا آزمایش کنترل شده آب نیز برای تشخیص دقیق تر لازم باشد.

مرحله دوم: ارزیابی شرایط دسترسی و ایمنی

پس از مشخص شدن محدوده کار، شرایط دسترسی به نما بررسی می شود. نقاط اتصال طناب، وضعیت بام، لبه های تیز، موانع مسیر و امکان اجرای عملیات باید ارزیابی شوند.

سیستم دسترسی باید متناسب با شرایط پروژه طراحی شود. استفاده از تجهیزات سالم، طناب های مناسب، حفاظت از طناب در برابر لبه های آسیب رسان و پیش بینی روش نجات اضطراری از الزامات مهم این مرحله است.

مرحله سوم: آماده سازی سطح و درزها

تکنسین به قسمت مورد نظر دسترسی پیدا می کند و مواد فرسوده، گرد و غبار و آلودگی های موثر بر چسبندگی را از محل اجرای آب بندی پاک می کند.

اگر درزگیر قدیمی به درستی به سطح متصل نباشد، باقی گذاشتن آن و تزریق ماده جدید روی لایه قبلی می تواند باعث کاهش کیفیت اتصال شود.

در این مرحله باید وضعیت زیرکار نیز بررسی شود؛ زیرا هیچ ماده آب بندی نمی تواند ضعف یا سستی بستر را به شکل اصولی جبران کند.

مرحله چهارم: اجرای ماده آب بند

پس از آماده سازی، ماده انتخاب شده مطابق مشخصات فنی روی درز، ترک یا سطح مورد نظر اجرا می شود.

در اجرای درزگیر باید به عرض و عمق اتصال، میزان حرکت احتمالی، شرایط آب و هوایی و زمان لازم برای شکل گیری و خشک شدن ماده توجه کرد.

برای مثال، اجرای یک درزگیر روی سطح خیس یا در شرایطی که محصول اجازه نمی دهد، ممکن است باعث چسبندگی نامناسب شود.

مرحله پنجم: کنترل کیفیت و بررسی نهایی

پس از اجرای عملیات، قسمت های آب بندی شده از نظر پیوستگی، چسبندگی ظاهری، پوشش کامل و نبود حفره یا نقاط جاافتاده بررسی می شوند.

در صورت نیاز، آزمایش کنترل شده نفوذ آب پس از رسیدن ماده به زمان گیرش مناسب انجام می شود. انجام آزمایش بلافاصله بعد از تزریق درزگیر می تواند نتیجه گمراه کننده ای داشته باشد.

چه موادی برای آب بندی نمای ساختمان مناسب هستند؟

انتخاب ماده آب بند باید بر اساس نوع مشکل و جنس مصالح انجام شود. استفاده از یک محصول برای تمام قسمت های نما، تصمیم درستی نیست.

نوع مادهکاربرد معمولنکته مهم
درزگیر پلی یورتاندرزها و اتصالات ساختمانیسازگاری با زیرکار و میزان حرکت اتصال بررسی شود
درزگیر سیلیکونی مخصوص نمااتصالات شیشه، فلز و برخی مصالحنوع محصول باید با سطح و کاربرد سازگار باشد
پوشش آب گریزکاهش جذب آب مصالح متخلخلجایگزین ترمیم ترک و درز باز نیست
عایق های پلیمریمحافظت برخی سطوح و جزئیات نماشرایط زیرکار و روش اجرای سازنده اهمیت دارد
ملات ترمیمیاصلاح برخی آسیب های سطحی و بندهابرای درزهای متحرک مناسب نیست مگر سیستم مخصوص آن باشد

برای مثال، اگر مشکل از درز متحرک میان دو قطعه نما باشد، استفاده از ملات سخت سیمانی ممکن است انتخاب مناسبی نباشد؛ زیرا حرکت اتصال می تواند باعث ترک خوردن مجدد آن شود.

در مقابل، اگر بخشی از سطح سیمانی دچار تخریب شده باشد، صرفا تزریق چسب در محل ترک نمی تواند جایگزین ترمیم بستر شود.

بنابراین، پیش از خرید مواد باید مشخصات فنی محصول، محدوده کاربرد، میزان انعطاف پذیری، شرایط اجرای مجاز و سازگاری شیمیایی آن بررسی شود.

چرا آب بندی نما با طناب و بدون داربست انجام می شود؟

استفاده از طناب برای دسترسی به نما یکی از روش های اجرای عملیات ساختمانی در ارتفاع است. این روش به ویژه در ساختمان هایی کاربرد دارد که نصب داربست در تمام یا بخشی از نما دشوار، زمان بر یا پرهزینه است.

مزایای اصلی این روش عبارت اند از:

کاهش نیاز به نصب داربست: در پروژه های مناسب، می توان بدون برپایی سازه داربست به بخش های مورد نظر نما دسترسی پیدا کرد.

دسترسی به نقاط دشوار: گوشه ها، بخش های فرورفته، نماهای بلند و قسمت هایی که دسترسی مستقیم به آنها دشوار است، با برنامه ریزی مناسب قابل دسترسی هستند.

کاهش اشغال فضای اطراف ساختمان: برخلاف داربست، معمولا فضای زیادی در سطح زمین اشغال نمی شود. این موضوع برای ساختمان های تجاری، مجتمع های مسکونی و معابر پرتردد اهمیت دارد.

امکان اجرای موضعی تعمیرات: اگر فقط چند نقطه از نما نیاز به آب بندی داشته باشند، می توان عملیات را در همان محدوده متمرکز کرد.

البته راپل همیشه بهترین روش نیست. در پروژه هایی که نیاز به حمل مصالح سنگین، تعمیرات گسترده، تخریب بخش زیادی از نما یا حضور طولانی مدت در یک محدوده وجود دارد، داربست یا سکوی کار ممکن است انتخاب مناسب تری باشد.

در واقع، روش دسترسی باید با حجم کار، شرایط ساختمان و ارزیابی ایمنی انتخاب شود، نه صرفا بر اساس حذف هزینه داربست.

نکات ایمنی در اجرای آب بندی نمای ساختمان در ارتفاع

آب بندی در طبقات بالا فقط یک فعالیت فنی مربوط به مصالح نیست؛ بخش مهمی از آن به مدیریت خطرات کار در ارتفاع مربوط می شود.

پیش از شروع عملیات باید ارزیابی خطر انجام شود و مشخص باشد که آیا دسترسی با طناب برای پروژه مناسب است یا خیر.

مهم ترین موارد ایمنی عبارت اند از:

  • بررسی استحکام و قابلیت اطمینان نقاط اتصال
  • استفاده از تجهیزات استاندارد و متناسب با نوع عملیات
  • بازرسی تجهیزات پیش از استفاده
  • استفاده از سیستم پشتیبان مناسب
  • حفاظت طناب در برابر لبه های تیز و سطوح ساینده
  • استفاده از ابزارهای مهار شده برای جلوگیری از سقوط اشیا
  • ایجاد محدوده ایمن در پایین ساختمان
  • توجه به سرعت باد، بارندگی و شرایط جوی
  • پیش بینی تجهیزات و برنامه نجات اضطراری
  • حضور نیروی دارای صلاحیت برای نظارت بر عملیات

طبق راهنمای IRATA، عملیات دسترسی با طناب باید با برنامه ریزی، ارزیابی ریسک، انتخاب افراد دارای صلاحیت، تجهیزات مناسب و پیش بینی شرایط اضطراری انجام شود. این مجموعه اقدامات باید متناسب با خطرات هر پروژه تنظیم شود.

همچنین نباید عملیات آب بندی را در شرایطی انجام داد که بارندگی، رطوبت سطح، باد شدید یا دمای محیط با محدودیت های ماده مصرفی یا الزامات ایمنی مغایرت داشته باشد.

چه عواملی بر هزینه آب بندی نمای ساختمان تاثیر می گذارند؟

هزینه اجرای این خدمات برای تمام ساختمان ها یکسان نیست. حتی دو ساختمان با متراژ مشابه ممکن است به دلیل تفاوت در وضعیت نما و نوع آسیب، هزینه های متفاوتی داشته باشند.

مهم ترین عوامل موثر عبارت اند از:

۱. متراژ و طول درزها: هرچه سطح مورد نیاز برای پوشش یا طول درزهای آسیب دیده بیشتر باشد، میزان مواد و زمان اجرای کار افزایش پیدا می کند.

۲. ارتفاع ساختمان: ارتفاع و شرایط دسترسی بر نحوه برنامه ریزی عملیات، تجهیزات و نیروی اجرایی تاثیر می گذارند.

۳. نوع نمای ساختمان: آب بندی نمای سنگی، آجری، سیمانی، کامپوزیت یا شیشه ای به دلیل تفاوت در جنس سطح و نوع اتصالات، روش های متفاوتی دارد.

۴. میزان آسیب دیدگی: اگر درزگیر قدیمی باید به طور کامل برداشته شود یا بخشی از نما نیاز به ترمیم داشته باشد، حجم عملیات بیشتر خواهد شد.

۵. نوع مواد مصرفی: قیمت و مقدار مورد نیاز درزگیر، پوشش عایق، پرایمر و سایر مواد به مشخصات پروژه وابسته است.

۶. دشواری دسترسی: وجود پیش آمدگی، بالکن، موانع معماری و محدودیت های بام می تواند اجرای عملیات را پیچیده تر کند.

برای دریافت برآورد دقیق، بهتر است ابتدا تصاویر نما، محدوده نشتی و اطلاعات ساختمان بررسی شود و در صورت نیاز بازدید حضوری انجام بگیرد. اعلام قیمت قطعی بدون شناخت وضعیت زیرکار و حجم واقعی خرابی، قابل اتکا نیست.

اشتباهات رایج در آب بندی نمای ساختمان

بسیاری از مشکلات مربوط به آب بندی به دلیل انتخاب اشتباه روش اجرا یا آماده سازی نامناسب سطح اتفاق می افتند.

برخی از مهم ترین اشتباهات عبارت اند از:

استفاده از یک نوع چسب برای تمام سطوح: هر ماده آب بند برای کاربرد مشخصی طراحی شده است. چسب مناسب فلز یا شیشه ممکن است برای سنگ متخلخل یا درز متحرک انتخاب مناسبی نباشد.

اجرای ماده روی سطح آلوده: باقی ماندن گرد و غبار، چربی، مواد سست و رطوبت نامناسب می تواند مانع چسبندگی مطلوب شود.

پوشاندن ترک بدون بررسی علت آن: اگر ترک ناشی از حرکت مصالح یا آسیب سازه ای باشد، پوشاندن سطحی آن مشکل را حل نمی کند.

بی توجهی به عمق درز: درزگیر باید با ابعاد و هندسه مناسب اجرا شود. استفاده نادرست از فوم پشت بند یا حذف آن در محل های لازم می تواند عملکرد اتصال را تحت تاثیر قرار دهد.

آزمایش نکردن نتیجه کار: بررسی ظاهری به تنهایی برای اطمینان از عملکرد آب بندی کافی نیست. در پروژه های لازم باید پس از تکمیل فرآیند گیرش، آزمایش مناسب انجام شود.

بی توجهی به ایمنی راپل: انتخاب نامناسب نقاط اتصال، نادیده گرفتن خطر سقوط ابزار و نبود برنامه نجات، ریسک جدی برای کارکنان و افراد حاضر در اطراف ساختمان ایجاد می کند.

خدمات آب بندی نما در ارتفاع با راپل من

برای آب بندی قسمت های مرتفع ساختمان، علاوه بر انتخاب مواد مناسب، دسترسی ایمن به محل خرابی و اجرای دقیق عملیات اهمیت زیادی دارد. در بعضی ساختمان ها، مشکل فقط در چند نقطه از نما قرار دارد و نصب داربست برای دسترسی به این قسمت ها می تواند زمان و هزینه اضافی ایجاد کند.

شرکت راپل من در زمینه خدمات کار در ارتفاع و عملیات مربوط به نمای ساختمان فعالیت می کند و اجرای خدمات با طناب، از جمله پیچ و رولپلاک نما بدون داربست، از زمینه های کاری این مجموعه است.

در پروژه های آب بندی نیز استفاده از روش دسترسی با طناب می تواند برای رسیدن به قسمت های مرتفع و نقاطی که دسترسی معمولی به آنها دشوار است، راهکار مناسبی باشد؛ البته امکان استفاده از این روش پس از بررسی شرایط ساختمان و ایمنی پروژه مشخص می شود.

رویکرد مناسب برای اجرای چنین پروژه ای شامل مراحل زیر است:

  1. بررسی اولیه وضعیت نما و محدوده های دارای نشتی
  2. شناسایی درزها، ترک ها و نقاط مشکوک به نفوذ آب
  3. ارزیابی امکان دسترسی با طناب و شرایط ایمنی
  4. تعیین مواد و روش مناسب بر اساس جنس نما
  5. آماده سازی سطح و اجرای عملیات ترمیم و آب بندی
  6. کنترل قسمت های اجرا شده و بررسی نتیجه کار

راپل من در تهران فعالیت دارد و خدمات کار در ارتفاع آن می تواند برای ساختمان های مسکونی، اداری و تجاری که به تعمیرات و رسیدگی به نمای بیرونی نیاز دارند، مورد بررسی قرار بگیرد.

برای انتخاب روش مناسب، بهتر است پیش از شروع کار، تصاویر قسمت های آسیب دیده، نوع نمای ساختمان و محل مشاهده رطوبت بررسی شود. اگر علت نشتی به طور دقیق مشخص نباشد، ممکن است ابتدا به ارزیابی فنی بیشتری نیاز باشد.

برای آشنایی بیشتر با فعالیت های این مجموعه می توانید به وب سایت راپل من مراجعه کنید.

جمع بندی

آب بندی نمای ساختمان زمانی نتیجه مطلوبی خواهد داشت که مسیر واقعی نفوذ آب شناسایی شود و ماده مناسب با توجه به جنس نما، نوع اتصال و شرایط محیطی انتخاب شود. اجرای سطحی چسب یا پوشش عایق بدون آماده سازی زیرکار و بررسی علت نشتی، راه حل قابل اعتمادی برای مشکلات ماندگار نیست.

در ساختمان های مرتفع، دسترسی با طناب می تواند امکان اجرای تعمیرات و آب بندی موضعی را بدون نصب داربست فراهم کند؛ اما این انتخاب باید بر اساس شرایط فنی و ارزیابی ایمنی صورت بگیرد.

اگر نمای ساختمان شما در طبقات بالا دچار نشتی شده است، بررسی تخصصی محل آسیب و انتخاب روش مناسب اجرا، اولین قدم برای جلوگیری از تکرار مشکل و کاهش خسارت های ناشی از رطوبت است.

سوالات متداول (FAQ)

۱. آیا آب بندی نمای ساختمان با طناب بدون داربست امکان پذیر است؟

بله. در بسیاری از ساختمان های مرتفع می توان با استفاده از تجهیزات دسترسی با طناب، به درزها، اتصالات و قسمت های آسیب دیده نما دسترسی پیدا کرد و عملیات آب بندی را انجام داد. البته امکان اجرای این روش به وضعیت بام، نقاط اتصال و شرایط ایمنی بستگی دارد.

۲. بهترین چسب برای آب بندی نمای ساختمان چیست؟

یک چسب واحد برای تمام نماها وجود ندارد. درزگیرهای پلی یورتان و سیلیکونی مخصوص نما از گزینه های رایج هستند. انتخاب محصول باید بر اساس جنس مصالح، نوع اتصال، میزان حرکت درز و شرایط آب و هوایی انجام شود.

۳. آیا می توان آب بندی نمای سنگی را بدون داربست انجام داد؟

بله. اگر شرایط دسترسی و ایمنی فراهم باشد، می توان با روش راپل به بخش های مختلف نمای سنگی دسترسی پیدا کرد و درزها یا نقاط آسیب دیده را ترمیم کرد. در صورت وجود سنگ های لق یا آسیب های گسترده، ابتدا باید وضعیت تثبیت و ایمنی نما بررسی شود.

۴. آب بندی نمای ساختمان چقدر زمان می برد؟

مدت زمان اجرا به متراژ، تعداد درزهای آسیب دیده، ارتفاع ساختمان، نوع مصالح، میزان آماده سازی مورد نیاز و شرایط جوی بستگی دارد. پروژه های موضعی معمولا ساده تر از آب بندی کامل یک نمای بزرگ هستند و نمی توان برای تمام ساختمان ها زمان ثابتی تعیین کرد.

۵. آیا آب بندی نما از نفوذ آب به داخل ساختمان به طور کامل جلوگیری می کند؟

اگر مسیر نفوذ آب به درستی شناسایی و تمام نقاط آسیب دیده با روش مناسب ترمیم شوند، آب بندی می تواند از نفوذ آب از قسمت های اصلاح شده جلوگیری کند. با این حال، وجود نشتی از سقف، تاسیسات، پنجره ها یا بخش های دیگر ساختمان باید جداگانه بررسی شود.

۶. چه زمانی برای آب بندی نمای ساختمان مناسب تر است؟

زمانی که سطح نما خشک باشد و دما، رطوبت و شرایط جوی با دستورالعمل ماده مصرفی مطابقت داشته باشند، امکان اجرای مناسب تری وجود دارد. بارندگی، باد شدید و رطوبت نامناسب سطح می توانند اجرای عملیات را مختل کنند.

مشاهده پروفایل راپل من

دنبال چه چیزی میگردید ؟!
Call Now Button